من و سؤالات چالش برانگیز
این سؤالات بعضاْ در مورد درس جاری مطرح در کلاس نبودند. اما قوی بودند و قابل ملاحظه، به حدی که کلاس به چالش کشیده می شد.
این سؤالات توسط من به دیگر کلاسها برده می شد. و دانش آموزی که این سؤال چالش برانگیز را حل می کرد و همچنین دانش آموزی که این سؤال را برای اولین بار مطرح کرده بود و آن را دنبال می کرد و در پی حل آن بود"حتی اگر به نتیجه نرسیده بود" در حد امکان تشویق می شد و این تلاش مستمرشان را تبریک می گفتم.
این بخش غیر رسمی و خارج از برنامه ی کلاس،تقریبا همیشه جریان داشت.و به زنگ های تفریح و خارج از کلاس و مدرسه هم کشیده می شد.
من به این جریان مستمر و به این دوستان، خیلی بها می دادم. چرا که نمی توانستم یک چنین استعدادهایی را ندیده بگیرم و با ارائه ی چند رابطه و فرمول و یا حل آن مسئله ها به دانش آموزانم و درس ریاضی جفا کنم.
البته حاصل تلاش دوستان دانش آموزم، در کلاس و برای همه مطرح می شد و انصافا بخش قابل توجهی از دانش آموزان، همکاری خیلی خوبی در این زمینه داشتند.
آنچه بر اهمیت این موضوع می افزاید این است که:تمامی دوستانی که می توان نامشان را در آن جریان مستمر ذکر کرد،از پذیرفته شدگان نهایی دبیرستان های مراکز استعدادهای درخشان "تیزهوشان" می باشند.(حتی آن عزیزانی که از فعالان این جریان بودند اما در آزمون ورودی دبیرستان های نمونه موفق نبودند)
در ضمن، به همه ی عزیزانی که در آزمون های ورودی "مدارس نمونه و تیزهوشان"قبول شده اند صمیمانه تبریک عرض می کنم.
و امیدوارم همه ی فرزندان این مرز و بوم با تلاش هر چه بیشتر ،موفقیت های بزرگ و بزرگتری را تجربه کنند.
