استاد، شاگردان را برای یك گردش تفریحی به كوهستان برده بود. بعد از یك پیاده

روی طولانی، همه خسته و تشنه در كنار چشمه ای نشستند و تصمیم گرفتند

استراحت كنند. استاد به هر یك از آنها لیوانی آب داد و از آنها خواست قبل از نوشیدن

آب، یك مشت نمك، درون لیوان بریزند. شاگردان هم همین كار را كردند، ولی هیچ یك

نتوانستند آب را بنوشند، چون خیلی شور بود. بعد، استاد مشتی نمك را داخل

چشمه ریخت و از آنها خواست از آب چشمه بنوشند و همه از آب گوارای چشمه

نوشیدند. استاد پرسید: « آیا آب چشمه هم شور بود؟ ». همه گفتند: « نه. آب بسیار

خوش طعمی بود. » استاد گفت: « رنج هائی كه در این دنیا برای شما در نظر گرفته

شده است نیز همین مشت نمك است، نه بیشتر و نه كمتر. این، بستگی به شما

دارد كه لیوان آب باشید یا چشمه كه بتوانید رنج ها را در خود حل كنید. پس سعی

كنید چشمه باشید تا بر رنج ها فائق آئید