معمولا افراد زیادی را  می شناسیم که به صراحت می گویند:من در دوران تحصیلم از فلان درس،

بدم می آمد .اصلا از درس "ریاضی متنفر بودم."

و کم نیستند افرادی از این جماعت که، تحصیلات عالیه هم دارند و هنگامی که نمره ریاضی شان

را  مطرح می کنند  می بینیم ،خیلی از این دوستان نمرات متوسط و حتی خوبی هم داشته اند!!

می خواهم بگویم: همان کسانی که در دوران تحصیلشان از یک درس متنفر بوده اند،حداقل نمره

 قبولی را از آن درس گرفته اند و به پایه های بالاترتحصیلی رسیده اند.

به عبارت دیگر:در مدرسه های ما ریاضی را به اینها یاد داده اند، ولی این نوع یاد دهی، موجب

علاقمندی آنها به این درس نشده است ."و در آن سوی دیگر" کم نیستند افرادی که، در اوایل

تحصیل نمرات خوب و عالی از این درس نداشته اند .ولی در آنها علاقه ایجاد شده و همین علاقه

به ریاضی موجب ادامه تحصیل و پیشرفت در گرایش های این رشته و حتی زندگی باآن شده است.

می خواهم به این نتیجه برسم که:به نظرمی رسد،

صرف یاد دهی به هر طریق ممکن موجب ایجاد انگیزه وعلاقه نمی شود،

 در حالی که ایجاد علاقه و انگیزه آثار وسیع تری دارد، که یکی از آنها یاددهی است.

بنابراین اگربتوانیم در فرزند و دانش آموزمان علاقه به درس را ایجاد کنیم، مابقی راه را خودش

 جستجو خواهد کرد و راهش را خواهد یافت.

به همین استدلال، استدعا می کنم ،چنانچه در رابطه با چگونگی ایجاد علاقه در یک درس

"به ویژه برای درس ریاضی" تجربه موفق و یا نظر و راهکاری به ذهنتان می رسد رامرقوم دارید.

و یا اگردر این زمینه مطلبی داشته اید، آدرس پست خودتان برای راهنمایی واستفاده من بگذارید.